بایگانی ماهانه: ژوئن 2012

مروری بر مستند لوئیس سایهویوس: خلیج کوچک The Cove – 2009

Never ever depend on governments or institutions to solve any major problems. All social change comes from the passion of individuals :: Margaret Mead

سریال فلیپر(+) از نمونه‌های موفق سریال‌های دهه شصتی بود که در کنار شخصیت‌های اصلی دارای یک نقش حیوان هم بود، یک دلفین که به کمک یک مامور حفاظت از دریا و خانواده‌اش ماجراهایی می‌آفریدند. از نمونه‌هایی که بعد از فلیپر در این ژانر موفق بودند سریال معروف اسکیپی با نقش‌افرینی یک کانگورو را حتماً به یاد دارید. پخش فلیپر در ۱۹۶۴ باعث شد ریچارد ریک اُ-بری(+) به اولین و معروف‌ترین مربی دلفین دنیا در آن زمان تبدیل شود. درواقع قبل از پخش سریال برای تربیت دلفین‌ها هیچ روش کاری‌ای وجود نداشت و اولین متدهای آموزش توسط خود ریک به وجود آمده اند. اما اتفاقی که می‌افتد این است که کتی، دلفینی که در نقش فلیپر به اجرا می‌پرداخت میمیرد. ریک از لفظ «خودکشی» استفاده میکند، برای اینکه عنوان کند مرگ کتی خودخواسته بوده. و ریک دگرگون میشود: روز بعد به جرم تلاش برای آزادسازی یک دلفین بازداشت میشود. از این جاست که او تصمیم میگیرد هر دلفینی که اسیر است را آزاد کند، و از این رهگذر به مردی تبدیل میشود که هرکس در هرجای دنیا مشکلی در زمینه دلفین‌ها داشت تلفن او را پیدا میکرد. این اتفاقات باعث میشود به مرور ریک ناخواسته به یک فعال (=اکتیویست) حقوق حیوانات تبدیل شود؛ مردی که ده سال را صرف ساختن این صنعت کرده، سی و پنج سال بعدی تا کنون را به تلاش برای نابودی آن صرف میکند.

مستند «خلیج کوچک«(+) حکایت مبارزه با یکی از این مراکز کشتار و صادرات دلفین‌های سرگرم‌کننده در ژاپن است. سالانه بیش از بیست هزار دلفین و گراز ماهی در ژاپن کشته میشوند. خلیج تایی‌جی یکی از این مراکز است، جایی که شما میتوانید به موزه وال بروید و نمایش دلفین‌ها را ببینید و در عین حال دلفین هم بخورید. ژاپن به عنوان حمایت از این سرمایه عظیم(دقت کنید که هر دلفین نمایشی با رقمی حدود صد و پنجاه هزار دلار و هر دلفین گوشتی ششصد دلار به فروش میرسند) سال‌هاست که سعی در زنده نگه‌داشتن و مبارزه با از بین رفتن این صنعت کرده است. ریک به همراه  لوییس سایهویوس -کارگردان فیلم، خبرنگار و عکاس سابق نشنال جئوگرافی- و چند تن دیگر سعی کرده است با تهیه کردن فیلمی از کشتار حیوانات در تایی‌جی حرکتی در جهت تعطیل کردن این سلاخی انجام دهد. خلیج کوچک شروعی معمولی دارد، اما هرچه جلوتر می‌رود بهتر و بهتر میشود. ریتم فیلم بسیار راضی‌کننده است و شخصیت‌های اغراق نشده و قهرمان‌های معمولی ما را به همذات‌پنداری می‌رسانند. خلیج کوچک در سال دوهزار و ده جایزه بهترین مستند اسکار را برد و در همان سال هم در جشنواره ساندنس منتخب تماشاگران بود و با اقبال عمومی خوبی در سراسر دنیا مواجه شد.

آن‌چه در مورد «خلیج کوچک» مهم است تأثیر سینمای مستند از منظر روایت واقعیت برای ایجاد یک تغییر است. محصول کار، همان تصاویری که تماشا میکنید درامی به شدت تکان‌دهنده است که بیننده نمی‌تواند از کنار آن بی‌تفاوت رد بشود. و از همین رو «خلیج کوچک» توانست قدمی تأثیرگذار در توقف صید دلفین‌ها را باعث شود. هرچند هنوز دولت ژاپن به طور کامل کوتاه نیامده است، اما تغییر ایجاد شده است. همان که از مارگارت مید(+) نقل شده است: «به هیچ وجه برای حل مشکلات بزرگ به دولت‌ها و موسسات متکی نباشید، همه تغییرات اجتماعی از شور فردی نشأت میگیرند.» مستند «خلیج کوچک» تماماً یک شور است، حاصل تلاش دسته جمعی برای توقف یک امر مذموم، و باعث امیدواری است. هرچند که هنوز تمام نشده و دعوت سازندگان برای مبارزه ادامه دارد.(+)

  • برای تماشای مستند از این لینک(+) میتواند استفاده کنید، فیلم زیرنویس فارسی(+) هم دارد.
    پ‌ن: ریویوهای دیگر: + و + و +
برچسب‌ها , , , , , , , , , , , ,
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: